مقصود از ميتى كه از زنده بيرون مىگردد كافرى است كه از طينت مؤمنى بيرون مىشود ، پس معنى حى در اين آيه شريفه مؤمن و معنى ميت كافر مىباشد . و اين است معنى آيه شريفه أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ ، مقصود از مرگ در اينجا اختلاط طينت مؤمن با كافر است . 12 - حضرت امام حسن عسكرى از پدرانش از امام جعفر صادق عليهم السّلام روايت مىكند كه فرمود : مؤمن هر گاه بميرد او در حقيقت نمرده است بلكه اين كافر است كه در حقيقت مىميرد خداوند مىفرمايد : يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ * ، يعنى مؤمن از كافر و كافر از مؤمن بيرون مىگردند . 13 - صالح بن سهل گويد به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم خداوند مؤمن را از كدام طينت آفريد فرمود : از طينت پيامبران كه هرگز آلودگى پيدا نمىكنند . 14 - زراره گويد : حضرت باقر عليه السّلام فرمود : اگر مردم مىدانستند كه ابتداى آفرينش چگونه بود هيچ وقت با هم اختلاف نمىكردند ، خداوند متعال قبل از اينكه مخلوقات را بيافريند نخست آب گوارا و شيرين را آفريد و فرمود : اهل بهشت و آنهائى را كه از من اطاعت كنند از تو خلق مىكنم . و بعد متوجه آب تلخ شد و فرمود : اهل دوزخ و كسانى كه از من اطاعت نكنند از تو خلق خواهم كرد و بعد آن دو آب را به هم مخلوط كرد و از همين جا مىباشد كه از مؤمن كافر و از كافر مؤمن متولد مىگردد ، بعد از اين مقدارى خاك از روى زمين برداشت و آن را نرم كرد و به صورت ذره در آورد و به حركت در آورد . به آنها كه در طرف راست بودند خطاب شد به طرف بهشت برويد و به آنها كه در طرف چپ قرار داشتند گفت به طرف دوزخ برويد ، بعد از اين امر كرد آتشى افروختند به آنها كه در طرف چپ بودند دستور داد در آن آتش وارد شويد آنها ترسيدند و به طرف آتش سوزان نرفتند ، و بعد به آنهائى كه طرف راست بودند فرمان داد داخل شويد آنها اطاعت كردند . در اين هنگام به آتش فرمان داد و گفت : اى آتش سرد باش و به اين جماعت آزار و اذيت نرسان ، او هم اطاعت كرد و در دم خنك شد و به آن مردم صدمه‌اى